PVB-vorming

Afgelopen weekend ben ik naar een vorming geweest over het Persoonsvolgend Budget (PVB) dat georganiseerd werd door Onafhankelijk leven
Hervormingen komen er aan en deze geldt voor de hele bevolking, dus ook voor de personen met een beperking. Kort gezegd, wilt de overheid een inclusieve samenleving creëren voor mensen die in instellingen, voorzieningen verblijven de kans te geven om deel te nemen aan de maatschappij. Het M-decreet dat vorig jaar van start ging, is hier een voorbeeld van. Nu is het de beurt aan het PAB-Budget.
De overgangsfase is al een beetje aan de gang. De nieuwkomers eerst, dan de huidige budgethouders en dan de minderjarigen.
Ikzelf heb bewust gekozen om niet in mijn directe omgeving naar andermans verhalen te luisteren en liever te focussen op wat de bron, het VAPH en de budgethoudersverenigingen naar buiten toebrengen.
Elk situatie is immers persoonlijk en anders. De persoonlijke keuze van de budgethouder beïnvloed daarom ook het pad dat de persoon zelf kiest.
Eigen reflectie
Toen de infosessie afgelopen was, had eerlijk gezegd gemengde gevoelens gekregen. Enerzijds is het vrij positief als men de theorie toepast op mijn eigen situatie. Ik zie meer mogelijkheden, meer keuzevrijheid. Sommige zorgen die in mijn achterhoofd hangen, verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Anderzijds is de verandering voor andere personen met een beperking het iets benauwends geworden en daarin deel ik mijn gevoel met hun mee.

Vroeger, 12 jaar geleden, als men een PAB-budget wilde aanvragen, moest men een dossier laten invullen door de Multi-diciplinaire Team (MDT). Na een korte periode kreeg men te horen dat de aanvraag goedgekeurd is en men kon in datzelfde jaar beginnen met het PAB-Budget. Het lijkt alsof deze recht een emotionele rollercoaster geworden is vooraleer er men een glimp van kan zien.
Bron: VAPH
Nu spreekt men ook over de Vijf concentrische cirkels. De overheid gaat eerst die cirkels onderzoeken van klein naar groot wie welke zorg kan bieden aan de persoon met een beperking. Dit vind ik persoonlijk enorm aanvallend omdat de overheid de gezinssituatie (goed of slecht) van top tot teen uitpluist voor de eventuele toegekende zorg.
 
Mensen die gebruik maken van een combinatie "thuiswonen en wonen in een voorziening" maken zich ook zorgen omdat men misschien niet gaat toekomen met hun toegekregen budget. Ik begrijp hun bezorgdheid, Maar ik moet wel aanhalen dat het budget wel kan verhogen, waardoor er dan de mogelijkheid bestaat om hun ideeën waar te maken.
Het is daarom steeds belangrijk om de persoonlijke situatie als voorbeeld te nemen en zichzelf niet vergelijkt men een ander en niet ervan uit gaan dat het dezelfde resultaat zal opleveren. Elk handicap, elk persoon, elk situatie is anders en het is beter om deze te bespreken dan te vergelijken met dat van iemand anders. 

Conclusie
Mijn toekomst en dat van een deel van de personen met een beperking kent wat meer mogelijkheden. Wat één persoon, Jan-Jan Sabbe heeft gedaan, heeft effect op generaties er na en het is mooi wat er nu van realiteit is geworden. Maar de inclusieve samenleving is er nog niet en er is nog werk aan de winkel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...